Rikko Voorberg en Joanne Zwart wonen in een woongemeenschap in Amsterdam. Op die plek in de Jordaan willen ze van betekenis zijn voor hun omgeving. Hun ideaal is om een bijdrage te leveren aan buurt en wereld. Dit jaar verlaten ze tijdelijk hun woongemeenschap om samen met hun kinderen mee te lopen in de Peacewalk van Europa naar Jeruzalem. Rikko is initiatiefnemer van deze wandeling voor vrede en gerechtigheid. ‘Een pelgrimage is een van de oudste en meest toegankelijke vormen van verzet en verbinding.’
Rikko is theoloog en realiseerde zich al snel tijdens zijn studie dat hij buiten de kerk naar relevantie wilde zoeken met betrekking tot het verhaal van het christendom. Hij trekt veel op met activisten en kunstenaars en zette zich de afgelopen vijftien jaar onder andere in voor vluchtelingen in Nederland en Europa. Hij is directeur van A World of Neighbours, een multi-religieus netwerk van mensen uit ongeveer twintig landen in Europa, die zich inzetten voor vluchtelingen. Joanne is kunstenaar en ontwerper en werkt op de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht als tutor en docent personal development bij de master interieurarchitectuur; een master die gaat over hoe de gebouwde omgeving van invloed is op het welzijn van mens en aarde. Een gesprek met hen beiden over hoop in een wereld vol geweld.
Rikko: ‘De aanslag van 7 oktober door Hamas en de daaropvolgende wraak van de Israëlische regering zorgde voor een diepe verdeeldheid tussen culturen en religies in Nederland en Europa. Op zoek naar licht in het duister, vond ik online het indrukwekkende verhaal van Maoz Inon, een Joodse Israëli wiens beide ouders waren vermoord op 7 oktober. Hij leidt samen met zijn Palestijnse vriend en collega Aziz Abu Sarah een groot vredescollectief. Aziz’ broer is gestorven na martelingen in een Israëlische cel. Naast Maoz en Aziz bleken er nog veel meer Joods-Palestijnse vredesinitiatieven actief in Palestina en Israël. Deze initiatieven zouden ons in Europa ook weer bij elkaar kunnen brengen, dacht ik.’
Joanne vult aan: ‘Maoz en zijn broer en zussen kwamen met een publieke boodschap na 7 oktober dat ze geen wraak wilden voor de moord op hun ouders. Met wraak zouden ze gelijk zijn aan Hamas. Maoz zei dat zijn ouders geen slachtoffers zouden zijn van de oorlog, maar dat zij juist slachtoffers zullen zijn van de vrede die nu moet beginnen. Maoz en zijn broer en zussen leven voor dit verhaal, juist vanwege het verlies van hun ouders. Maoz en Aziz reizen de hele wereld over. Onlangs droegen ze de Olympische vlam in Verona in Italië, sámen. Ze bezochten de paus en spreken wereldleiders toe, maar spreken ook op scholen, in cafés en waar ze ook maar van invloed kunnen zijn.’
‘Vrede is de verantwoordelijkheid van ons allemaal,’ stelt Rikko. ‘Dat raakt diep aan mijn christelijke overtuiging, wat ik zie in Jezus van Nazareth, hoe hij opereerde. Hij begon een alternatieve samenleving binnen de bestaande samenleving. Ik zie deze activisten datzelfde doen; hier zit hoop, een inzet die we ook in Europa en hier in Nederland heel hard nodig hebben. Dus kwam ik op het idee van de pelgrimage. Een van de oudste en meest toegankelijke vormen van verzet en verbinding. Iedereen kan een stuk lopen, of een bed aanbieden, of het verhaal verspreiden. Net wat bij je past. En dat helemaal vanaf hier naar Jeruzalem, de stad die bedoeld is als symbool van vrede en recht.’
Dit plan werd realistischer toen Rikko eind 2024 de Jerusalem Way ontdekte, de ‘langste vredesroute ter wereld’. Deze pelgrimsroute lijkt op de Camino, maar loopt van verschillende steden in Europa naar Jeruzalem in plaats van naar Santiago. Initiatiefnemer van die route is de Oostenrijkse Johannes Aschauer. De Jerusalem Way werkte graag mee aan de Peacewalk.
Joanne: “Het kwam allemaal heel mooi samen. Toen wij Johannes benaderden, bleken de voorbereidingen in volle gang om ook Nederland toe te voegen aan de Jerusalem Way route. Tot die tijd begon de route pas in Duitsland.”
Dit interview verscheen eerder op Nieuwwij.